تأمین مالی جمعی در برابر سپردهی بانکی و صندوق درآمد ثابت
سه راه رایج سرمایهگذاری با سود: نقدشوندگی، ضمانت، ریسک و بازده را کنار هم ببینید.
هیچکدام از این سه «بهترین» نیست؛ هر کدام چیزی میدهد و چیزی میگیرد. اینجا فقط تفاوتها کنار هم آمدهاند.
نقدشوندگی
- سپردهی بانکی: بسته به نوع سپرده، پیش از موعد هم میشود برداشت کرد، معمولاً با از دست دادن بخشی از سود.
- صندوق درآمد ثابت: واحدها را هر روز کاری میشود ابطال کرد و پول معمولاً ظرف چند روز کاری میرسد.
- تأمین مالی جمعی: پول تا پایان طرح قفل است.
ریسک و ضمانت
- سپردهی بانکی: بانک به پرداخت اصل و سود متعهد است و نرخ آن را سقفهای بانک مرکزی محدود میکند.
- صندوق درآمد ثابت: سبدی از اوراق و سپرده است؛ بازده آن تضمینی نیست ولی ریسک بین صدها ابزار پخش شده است.
- تأمین مالی جمعی: همهی پول در یک طرح است. از ۱٬۶۶۹ طرح سررسیده، ۲۷ طرح نکول کرده و ۳۷ طرح از محل ضمانت تسویه شده است. سود هیچ طرحی تضمینی نیست.
بازده
میانگین نرخ سالانهی طرحهای تأمین مالی جمعی در ۱۲ ماه اخیر ۴۴٫۷٪ بوده است. این نرخ را با نرخ سپرده یا بازده صندوقی که در نظر دارید، پس از کم کردن روزهای انتظار، در ماشینحساب بازده مقایسه کنید. ماشینحساب صندوق درآمد ثابت را بهطور پیشفرض با نرخ مرکب سالانهی ۴۰٪ فرض میکند؛ این یک فرض است و میتوانید عوضش کنید.
تفاوت دیگر نرخ ساده و مرکب است: سود صندوق روی خودش جمع میشود و نرخ طرحهای تأمین مالی جمعی ساده اعلام میشود. برای همین ۴۰٪ مرکب و ۴۰٪ ساده یک بازده نیستند (ماشینحساب بازده فرقشان را نشان میدهد).
عددهای این مقاله از دادهی کراد اینوست است: فرابورس و سایت سکوها، برداشت ۲۹ مهر ۱۴۰۵. اینجا توصیهی سرمایهگذاری نیست.