تامین سرمایه در گردش جهت تولید روغن سرخ کردنی

طرح شناور با نماد " همآفرودا " (قابل استعلام) پیش بینی میزان سود 47 % سالیانه 12 ماهه با واریز هر 3 ماه یکبار بدون تضمین سود و با تضمین اصل سرمایه با ضمانتنامه تعهد پرداخت شرکت سودا طلائی شمال نهاد مالی شرکت مشاور سرمایه گذاری فراز ایده نوآفرین تک (فاینتک) شروع: به زودی

روغن سرخ‌کردنی، برخلاف روغن آفتابگردان یا پالم که به‌عنوان روغن پایه و تصفیه‌شده در سبد خانوار یا صنایع مختلف کاربرد دارند، یک محصول فرموله‌شده و مهندسی‌شده است. هدف اصلی در تولید این محصول، دستیابی به پایداری حرارتی بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون در دماهای بالای سرخ کردن (معمولاً 170 تا 190 درجه سانتی‌گراد) است. در واقع، یک روغن سرخ‌کردنی مطلوب، نه صرفاً یک روغن تصفیه‌شده، بلکه ترکیبی هوشمندانه از چند روغن پایه (مانند پالم اولئین برای پایداری، آفتابگردان یا کانولا برای جنبه‌های تغذیه‌ای و سویا برای اقتصاد) به‌همراه افزودنی‌های خاص است. تولید روغن سرخ‌کردنی حول محور مخلوط‌سازی کنترل‌شده و تیمار حرارتی می‌چرخد. فرآیند معمولاً با ذوب کردن جزء جامد در دمای حدود 60 تا 70 درجه آغاز می‌شود، سپس روغن‌های مایع با نسبت‌های مشخص و تحت همزن به آن اضافه می‌شوند تا یک امولسیون یا مخلوط یکنواخت حاصل شود. مرحله حیاتی بعدی، سرد کردن تدریجی و کنترل‌شده مخلوط تا دمای حدود 30 درجه و سپس نگهداری در دمای اتاق است تا از جداشدگی فازها و کدر شدن محصول در طول انبارداری جلوگیری شود. در برخی فرمولاسیون‌های پیشرفته، از گاز نیتروژن برای حذف اکسیژن محلول و افزایش پایداری اکسیداتیو استفاده می‌شود . ویژگی اصلی و متمایزکننده روغن سرخ‌کردنی، مقاومت حرارتی بالا است، نه صرفاً نقطه دود بالاتر. برخلاف تصور رایج، نقطه دود روغن‌های تصفیه‌شده پیش از مصرف معمولاً در محدوده 220 تا 230 درجه سانتی‌گراد قرار دارد و تفاوت ملموسی بین انواع روغن‌های تصفیه‌شده بازار از این نظر وجود ندارد. آنچه یک روغن را برای سرخ کردن مناسب می‌کند، توانایی آن در حفظ ساختار و پایداری در دمای 170 تا 180 درجه سانتی‌گراد در طول زمان است. این مقاومت حرارتی از طریق فرمولاسیون ترکیبی به دست می‌آید: استفاده از روغن‌هایی با اسیدهای چرب اشباع بالاتر (مانند مشتقات پالم) یا اسید اولئیک بالا (مانند آفتابگردان اولئیک بالا و کانولا) که بدون مضرات تغذیه‌ای چربی‌های اشباع، پایداری حرارتی مشابهی ارائه می‌دهند. از منظر استانداردهای ملی، روغن سرخ‌کردنی باید اسید چرب ترانس کمتر از 2 تا 5 درصد، اسیدهای چرب اشباع حداکثر 12 درصد و پراکسید حداکثر 5 اکی‌والان بر کیلوگرم داشته باشد. همچنین افزودن هرگونه طعم‌دهنده ممنوع است و محصول باید عاری از بو و مزه تند و غیرطبیعی باشد . سودا طلائی در این طرح به منظور تولید روغن سرخ کردنی اقدام به تامین مالی از طریق سکو هم‌آفرین نموده است و پیش‌بینی می‌کند این طرح در یک سال حدود 65 درصد بازدهی داشته باشد. که علی‌الحساب 47 درصد به سرمایه‌گذاران می‌پردازد.