تامین سرمایه در گردش جهت توسعه سرویس کارمزدی اعتبار خرید اقساطی

شرکت ونداد نوآوران سپیدار، تأسیس‌شده در آبان ۱۴۰۲، با تمرکز بر فناوری‌های مالی و توسعه پلتفرم‌های نوآورانه، مالک و مجری سامانه اعتبار خرید ونسی است که با استفاده از توثیق دارایی‌های دیجیتال، امکان خرید اقساطی کالا و خدمات را برای کاربران فراهم می‌کند.این شرکت با هدف تأمین بخشی از سرمایه در گردش موردنیاز برای توسعه حجم اعتبار اعطایی، به دنبال جذب منابع مالی جدید برای توسعه زیرساخت‌ها، افزایش تراکنش‌ها و رشد درآمد عملیاتی است. در مجموع، طرح حاضر با اتکا به ساختار سبک عملیاتی، گردش سریع سرمایه، تقاضای پایدار بازار و حاشیه سود مناسب ناشی از نبود بهای تمام‌شده مالی، به‌عنوان یک فرصت سرمایه‌گذاری مبتنی بر فعالیت اقتصادی واقعی با ریسک قابل مدیریت ارزیابی می‌شود. این طرح به منظور تامین مالی به مبلغ 5 میلیارد تومان، سود پیش بینی شده 50% سالانه و به همراه ضمانت چک شخص حقوقی ثالث معتبر(شرکت ایوان رایان پیام (جیبیت)-پرداخت یار معتبر کشور)می باشد.

شرح ریسک پروژه: ریسک اعتباری و نکول مشتریان: مهم‌ترین ریسک این مدل کسب‌وکار، احتمال عدم بازپرداخت اعتبارات اعطاشده توسط بخشی از مشتریان است. از آنجا که درآمد و گردش سرمایه طرح بر چرخه اعطا و وصول اعتبار استوار است، افزایش نرخ نکول می‌تواند مستقیماً بر سرعت بازچرخش منابع و در نتیجه بر درآمد و توان ایفای تعهدات اثر بگذارد. ریسک نقدینگی و چرخه وصول: سلامت این طرح به روان بودن چرخه «اعطا، وصول و بازچرخش» وابسته است. هرگونه کندی در وصول اعتبارات می‌تواند سرعت گردش سرمایه را کاهش داده و بر توان اعطای اعتبار جدید و پرداخت به‌موقع سود علی‌الحساب اثر بگذارد. این ریسک به‌ویژه در فصل پایانی که تسویه اصل سرمایه با سرمایه‌گذاران انجام می‌شود اهمیت بیشتری دارد. ریسک رقابتی و فشار بر کارمزد: بازار خدمات اعتبار خرید و تأمین مالی خرد فضایی رقابتی است و بازیگران متعددی در آن فعالیت می‌کنند. در چنین فضایی، رقابت می‌تواند بر نرخ کش‌بک دریافتی از فروشنده و کارمزد دریافتی از مصرف‌کننده فشار وارد کرده و حاشیه درآمدی را تحت تأثیر قرار دهد. ریسک مقرراتی و عملیاتی: فعالیت در حوزه فناوری مالی و اعتبار خرید تابع چارچوب‌های مقرراتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کند و بر نحوه ارائه خدمات یا نرخ‌های کارمزدی اثر بگذارد. در کنار آن، اتکای سرویس به بستر فناورانه، ریسک‌های عملیاتی نظیر اختلال فنی یا وابستگی به طرف‌های سوم خدمات‌دهنده را مطرح می‌کند. ریسک های طرح از دیدگاه عامل: ریسک اعتباری و نکول مشتریان: مهم‌ترین ریسک این مدل کسب‌وکار، احتمال عدم بازپرداخت اعتبارات اعطاشده توسط بخشی از مشتریان است. از آنجا که درآمد و گردش سرمایه طرح بر چرخه اعطا و وصول اعتبار استوار است، افزایش نرخ نکول می‌تواند مستقیماً بر سرعت بازچرخش منابع و در نتیجه بر درآمد و توان ایفای تعهدات اثر بگذارد. ریسک نقدینگی و چرخه وصول: سلامت این طرح به روان بودن چرخه «اعطا، وصول و بازچرخش» وابسته است. هرگونه کندی در وصول اعتبارات می‌تواند سرعت گردش سرمایه را کاهش داده و بر توان اعطای اعتبار جدید و پرداخت به‌موقع سود علی‌الحساب اثر بگذارد. این ریسک به‌ویژه در فصل پایانی که تسویه اصل سرمایه با سرمایه‌گذاران انجام می‌شود اهمیت بیشتری دارد. ریسک رقابتی و فشار بر کارمزد: بازار خدمات اعتبار خرید و تأمین مالی خرد فضایی رقابتی است و بازیگران متعددی در آن فعالیت می‌کنند. در چنین فضایی، رقابت می‌تواند بر نرخ کش‌بک دریافتی از فروشنده و کارمزد دریافتی از مصرف‌کننده فشار وارد کرده و حاشیه درآمدی را تحت تأثیر قرار دهد. ریسک مقرراتی و عملیاتی: فعالیت در حوزه فناوری مالی و اعتبار خرید تابع چارچوب‌های مقرراتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کند و بر نحوه ارائه خدمات یا نرخ‌های کارمزدی اثر بگذارد. در کنار آن، اتکای سرویس به بستر فناورانه، ریسک‌های عملیاتی نظیر اختلال فنی یا وابستگی به طرف‌های سوم خدمات‌دهنده را مطرح می‌کند.